Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο και τον άνθρωπο;



  Πρόκειται για ένα από τα θεμελιώδη ερωτήματα που έχουν απασχολήσει την ανθρώπινη σκέψη ανά τους αιώνες. Πολλές απαντήσεις έχουν δοθεί, ωστόσο δεν είμαστε σε θέση για καμία από αυτές να αποφανθούμε αν είναι σωστή ή λάθος για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί ο Θεός είναι «ἀπερινόητος και ἀκατάληπτος» και εκεί έγκειται η ομορφιά Του. Αν ο Θεός μπορούσε να γίνει πλήρως αντιληπτός από τα πλάσματά Του ως προς τις σκέψεις και τις προθέσεις Του, τότε θα έπαυε να είναι Θεός.
  Παρόλα αυτά προίκισε τα ανθρώπινα δημιουργήματά Του με νου και τους έδωσε τη δυνατότητα να προσπαθούν να Τον προσεγγίσουν. Όντας, λοιπόν, και εγώ ανθρώπινο ον, θα προσπαθήσω να καταγράψω την καθαρά προσωπική μου άποψη πάνω στο συγκεκριμένο ερώτημα, η οποία είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης αναζήτησης του εαυτού μου και πρόεκυψε κατόπιν συνδυασμού συναφών απόψεων απαντώμενων σε κείμενα αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και Πατέρων της Εκκλησίας, τα οποία – όσο περίεργο και αν φαίνεται – συγκλίνουν στην ύπαρξη ενός και μοναδικού Θεού, Πατέρα και Δημιουργού των πάντων.
  Έτσι, ξεκινώντας από τη βασική αρχή ότι ο Θεός είναι Αγάπη, προκύπτει ως λογικό συμπέρασμα ότι και η δημιουργία του κόσμου είναι αποτέλεσμα της αγάπης του Θεού. Μάλιστα ο Αριστοτέλης υποστήριξε ότι ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από έρωτα και όλη μας η ζωή είναι μια προσπάθεια να κερδίσουμε το ενδιαφέρον του προσώπου που αποτελεί την αιτία του «έρωτά» μας και δεν είναι άλλο από τον ίδιο το Θεό.
  Από την άλλη, αν σκεφτούμε λίγο πιο απλά και πιο κοντά στην καθημερινότητά μας, είναι εύκολο να φανταστούμε το Θεό ως Πατέρα μας. Αυτό σημαίνει ότι είναι γονιός, όπως και πολλοί από εμάς είμαστε γονείς. Άραγε εμείς οι ίδιοι έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάνουμε παιδιά; Και πάλι θα καταθέσω την προσωπική μου άποψη πάνω στο θέμα. Θεωρώ, λοιπόν, πως οι γονείς κάνουν παιδιά γιατί θέλουν να μεταδώσουν σε αυτά τις ιδέες ή τις γνώσεις τους, ώστε τα γονίδια τους να διαιωνίζονται και οι ίδιοι να μένουν «αθάνατοι» ανά τους αιώνες. Κάτι ανάλογο, πιστεύω, πως θα ήθελε και ο Θεός. Δηλαδή αποφάσισε να δημιουργήσει τον άνθρωπο για να μπορέσει να μεταβιβάσει κάπου τη θεϊκότητά Του και να βλέπει τα δημιουργήματα Του να υπάρχουν ανά τους αιώνες, ώστε από αγάπη να μοιράζεται μαζί τους μια θεϊκή πνοή. Και φυσικά για να προστατεύσει αυτά τα τόσο πολύτιμα ,για Αυτόν, πλάσματα, διαμόρφωσε για χάρη τους και ένα σπίτι γεμάτο ανέσεις και ομορφιές, τον κόσμο.
  Ο Θεός, λοιπόν, θέλησε να έχει συντροφιά Του στην αιωνιότητα τα παιδιά Του, τα οποία αγαπάει όλα το ίδιο και τα φροντίζει στη διάρκεια της ζωής τους και της πορείας τους στον κόσμο, ώστε να μην αποπροσανατολίζονται και να κατευθύνονται σταθερά προς Εκείνον που τους περιμένει στο τέλος του δρόμου τους για να τους αγκαλιάσει και να ζήσει μαζί τους για πάντα.

Κυριακή Μ. Βασάλου, φιλόλογος

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.