Αν θέλεις να είσαι χριστιανός, πρέπει να υπομείνεις!


Την   συγκεκριμένη   ημέρα   η   Ανετσίκα,   η   οποία   ήταν   τριών   ετών,   και   το
αδελφάκι της ο Αλιόσα κοινώνησαν και άκουγαν την θεία Λειτουργία με τόση
προσοχή, που είχες την εντύπωση πως δεν αναπνέουν. Στην εκκλησία ήταν
πολλά παιδιά που κοινώνησαν και όλα κάθονταν ήσυχα, εκτός από ένα παι-
δάκι   που   όλο   γκρίνιαζε:   «Θέλω   τσάι!   Θέλω   σούπα!   Θέλω   να   φάω!»   Η
Ανετσίκα προσπάθησε να το καθυσηχάσει λέγοντάς του αυστηρά: «Αν θέλεις
να είσαι χριστιανός, πρέπει να υπομείνεις!» Έπειτα τον πήρε από το χεράκι
και τον πήγε να κοινωνήσει, αναστενάζοντας και μιμούμενη τη μητέρα της:
«Ω, δυστυχία μου, πώς να σας μεγαλώσω;»
Κι ακόμη κάτι για την Ανετσίκα. Τελειώνοντας το γεύμα, ήρθε γρήγορα μια
γειτόνισσα κλαίγοντας: «Πάλι εξαφανίστηκε ο Ιβάν, παρακαλώ βοηθήστε με!»
Μου   εξήγησαν   έπειτα   πως   μετά   από   ένα   χτύπημα,   ο   Ιβάν   είχε   στιγμές
αμνησίας,   έτσι   βγαίνοντας   από   το   σπίτι   υπήρχε   κίνδυνος   να   χαθεί.
Βγαίνοντας   για   να   ψάξουν   οι   γονείς   είπαν   στο   κοριτσάκι:   «Ανετσίκα,
προσευχήσου για τον θείο Ιβάν που εξαφανίστηκε». Η Ανετσίκα κάνοντας τον
σταυρό   της   ψιθύρισε   κάτι   και   άρχισε   να   παίζει   με   την   κούκλα,
σιγοτραγουδώντας:   «Δεν   εξαφανίστηκε,   δεν   εξαφανίστηκε,   έπεσε   στο
περιβόλι». Ο πατέρας της βγήκε αμέσως στο περιβόλι και βρήκε τον Ιβάν. Τι
ήταν άραγε αυτό; Παιδική προόραση; Όταν είπα στον πατέρα της τη γνώμη
μου εκείνος διαμαρτυρήθηκε: «Ποια προόραση; Είναι μόνο παιδιά. Μπορούμε
να τους έχουμε εμπιστοσύνη; Αν και σε μερικές περιπτώσεις, η προσευχή του
νηπίου εισακούγεται από τον Θεό».

Aνάρτηση : π. Αγαθάγγελος

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.