Ήταν κάποτε ένας σπουδαίος κλόουν

Ήταν κάποτε ένας σπουδαίος κλόουν. Όταν όμως γέρασε και δεν έβρισκε πια
δουλειά, κατέφυγε σε ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία. Και έπιασε εκεί δουλειά,
να κάνει διάφορα θελήματα.
Δεν ήξερε όμως να ψέλνει όπως οι καλόγεροι, για να ευχαριστήσει έτσι κι αυτός την
Παναγία…
Γι αυτό, ένα μεσημέρι, που οι καλόγεροι ησύχαζαν στα κελιά τους, ο πρώην κλόουν,
μπήκε κρυφά στην εκκλησία, και μόνος του εκεί -μπρος στη μεγάλη εικόνα της Παναγίας
άρχισε να κάνει τούμπες και χίλια δύο ακροβατικά.
Μία περπατούσε με τα χέρια, μία ισορροπούσε μόνο πάνω στο ένα χέρι........
Συμπτωματικά όμως, εκείνη τη στιγμή, περνούσε από εκεί ο ηγούμενος, και
φτάνοντας εκεί μπροστά απ' τη δυτική πόρτα της εκκλησίας, αυτή με το μεγάλο τζάμι, έριξε
μία γρήγορη ματιά μέσα στην εκκλησία.
Και τι να δει!
Τον υποτακτικό του, να κάνει όλα αυτά τα πράγματα.
Αναστατώθηκε!
Τα πέρασε για μεγάλη ασέβεια κι ήταν έτοιμος να του βάλει τις φωνές.
Μα εκείνη τη στιγμή φάνηκε η Παναγία εκεί από τη μεγάλη εικόνα ν' απλώνει το
χέρι της, να σκύβει και με την άκρη του μανδύα της να σκουπίζει τον ιδρώτα από το
πρόσωπο του κλόουν, που είχε ανάψει όλος από την κίνηση, από την προσπάθεια.
Ανατρίχιασε τότε ο ηγούμενος. Γονάτισε, σταυροκοπήθηκε και ψιθύρισε τρέμοντας:
«Συγχώρεσε με, Παναγία μου. Εσύ ξέρεις ποιός σε τιμά και σε δοξάζει καλύτερα...»

 

Aναρτήθηκε από: Παναγιώτα Κώνστα

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.