Να γίνεις αθάνατος από τώρα [Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης]


Σε μια άλλη επισκεψη μου, ήμουν πολύ λυπημένος γιατί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα με έιχαν πλήξει αλλεπάλληλες δοκιμασίες, που απειλούσαν να κάμψουν την αντοχή μου. Μέσα σε εκείνο τον ζόφο, μου έδινε πολλή παρηγοριά και κουράγιο μια σκέψη, που την εξέφρασα στον Γέροντα μόλις μπήκα στο κελί του.

Εσείς ξέρετε του είπα, πριν σας το φανερώσω ότι περνάω δοκιμασίες, για μια ακόμη φορά. Να ξέρατε όμως πόσο με παρηγορεί αυτή η σκέψη, ότι στον πήλινο αυτό κόσμο, που ζούμε, όλα είναι μάταια και πρόσκαιρα.
Λίγη παραπάνω υπομονή μας χρειάζεται, αφού και χαρές και λύπες γρήγορα θα περάσουν και θα έρθει η ώρα, που ο θάνατος θα με οδηγήσει στην αθανασία., που είθε με τις ευχές σας, να αξιωθώ εγώ ο ανάξιος, να τη ζήσω κοντά στο Χριστό. Περίμενα επιδοκιμασία του για αυτά τα «στοχαστικά» που του έλεγα, αλλά αιφνιδιάστηκα, όταν τον άκουσα να αντιδρά εντονα, λέγοντας μου:

«Μη, μωρέ, κάνεις τέτοιες σκέψεις,  ότι θα πεθάνεις και έπειτα θα πας στην ουράνια αθανασία. Αγωνίσου να γίνεις αθάνατος από τώρα, πεθαίνοντας εδώ στη γή για τον κακό εαυτό σου. Έτσι, δε θα στεναχωριέσαι, αλλά θα χαίρεσαι πολύ, ζώντας μαζί με το Χριστό.
Έτσι δε θα φοβάσαι, ούτε τις δοκιμασίες, ούτε το σατανά, ούτε το θάνατο, γιατί θα τα νικήσεις όλα από εδώ, από τη γή, ώστε να είσαι έτοιμος για την αθανασία του ουρανού.»

Τον κοίταξα με χαρούμενη έκπληξη και του είπα :

«Γέροντα είναι πολύ ωραία αυτά που μου λέτε  με αναπαύουν πολύ περισσότερο απ’ότι οι σκέψεις που σας έλεγα πριν’ αναπτερώνουν το ηθικό μου και με χαροποιούν.
Μου θυμίζουν μάλιστα, μια επιγραφή στην είσοδο Μοναστηριού του Αγίου Όρους:

«Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις, δε θα πεθάνεις όταν πεθάνεις»».

Ο Γέροντας, μόλις το άκουσε αυτό, ενθουσιάστηκε και μου λέει με ζωηρή φωνή:
«Γράψτο αυτό γρήγορα, στον τηλεφωνικό μου κατάλογο σε μια λευκή σελίδα»
[Γ 463π.]

 

Μη νομίζεις ότι, όταν θα πεθάνουμε θα πάμε εκεί να χαρούμε,
να νιώσουμε την ευδαιμονία του Θεού.
Από εδώ πρέπει να τη νοιώσουμε.
Αν δεν ενωθούμε από εδώ, και δε σταυρωθούμε με το Χριστό,
ούτε εκεί θα είμαστε μαζί Του.
Δεν είναι ο Παράδεισος ωραία δένδρα, καρποφόρα άνθη κλπ.
Είναι μυστική ευδαιμονία, που νοιώθει η ψυχή εν τω Θεώ.
[Α 89]

 


Πηγή: Βιβλίο «Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου, Ανθολόγιο συμβουλών»,
Εκδόσεις: Η μεταμόρφωση του Σωτήρος, Μήλεσι Αττικής, 20

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.