Η Αγάπη του Χριστού (Απομαγνητοφωνημένα λόγια του Αγίου Πορφύριου)

(Απομαγνητοφωνημένα λόγια του Γέροντα Πορφύριου.   Αναδίδουν το μυστικό άρωμα της ένθεης πνευματικής του ζωής)
«Ο Χριστός είναι το παν»

Λοιπόν, ζωή  χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δεν βλέπεις το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό.
Πως το κατάλαβες;
Θυμάμαι κι ένα τραγούδι.
«Συν Χριστώ πανταχού, φόβος ουδαμού»
Το’χετε ακούσει;    E, το λένε τα παιδιά δεν το θυμάμαι.
Λοιπόν, έτσι πραγματι πρέπει να βλέπωμε το Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το παν. Αλλά είναι φίλος και το φωνάζει:
 «Σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Βρε εγώ δεν είμαι...δεν βαστάω την κόλαση στο  χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεσθε μαζί μου τη ζωή».
Κατάλαβες;                  
                                                                              
Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν έχει κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια, που ο άνθρωπος σκέπτεται ή βασανίζεται από διάφορους λογισμούς και διάφορες πιέσεις, που καταά καιρούς στην ζωή του τον τραυμάτισαν.
Ο Χριστός είναι νέα ζωή. Πως το λέω; O Χριστός είναι το παν. Είναι η χαρά, είναι η ζωή, είναι το φως, το φως το αληθινόν, που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να  βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά στο Χριστό.
Όταν εμείς βρίσκουμε κάποιο θησαυρό ή ό,τι άλλο δε θέλομε να το λέμε πουθενά.   Ο  Χριστιανός όμως όταν βρει τον Χριστό, όταν γνωρίσει τον Χριστό, όταν ο Χριστός εγκύψει μέσα στην ψυχούλα του και τον  αισθανθεί, θέλει να φωνάζει και να το λέει παντού, θέλει να λέει για το Χριστό, τι είναι ο  Χριστός. Αγαπήσατε τον Χριστόν και μηδέν προτιμήσετε της Αγάπης Αυτού. Ο Χριστός είναι το παν, είναι η πηγή της ζωής, είναι το άκρο των εφετών, είναι το παν. Όλα στον Χριστό υπάρχουν τα ωραία.
Και μακράν του Χριστού, η θλίψης, η μελαγχολία, τα νεύρα, η σταναχώρια, οι αναμνήσεις των τραυμάτων της ζωής, των πιέσεων, των αγωνιωδών, έτσι ωρών. Όλα, ζούμε εκέινα εκεί της ζωής μας. Και πάμε εδώ και πάμε εκεί και τίποτα, πουθενά δεν στεκόμαστε. Όπου βρούμε το Χριστό, ας είναι μια σπηλιά, καθόμαστε εκεί και φοβούμαστε να φύγουμε, να μη χάσουμε τον Χριστό. Διαβάστε να ιδήτε. Ασκηταί που εγνώρισαν τον Χριστό δεν ήθελαν να φύγουν από την σπηλιά, ούτε έβγαιναν έξω να κάνουνε πιο πέρα¨ θέλαν να είναι εκεί που αισθανόντουσαν τον Χριστό μαζί τους.
Ο Χριστός είναι το παν.
Ο Χριστός είναι η πηγή της ζωής, της χαράς. Το παν. Πως τα βλέπεις , ρε Νίκο;
-Αυτά που είπατε Γέροντα, είναι χρυσά λόγια, είναι η πραγματικότητα. Όπως το λέτε εσείς, έτσι είναι.
Ε, ναι εξακολουθούσε ο Γέροντας-αλλά έτσι καλούμεθα να ζήσωμε. Όταν λέμε είμαστε Χριστιανοί Όταν λέμε είμαστε του Χριστού. Κατάλαβες. Ότι να είναι. Και στις ώρες της αδυναμίας μας, μόλις ιδούμε το Χριστό, αμέσως αλλάζομε γνώμη και θέλουμε να είμαστε με το Χριστό. Αλλά ο Χριστός είναι φίλος μας, είναι ο αδελφός μας το φωνάζει : «Υμείς φίλοι μου έστε». «Δεν θέλω να με βλέπετε διαφορετικά, δεν θέλω να με βλέπετε έτσι, ότι εγώ είμαι ο Θεός, ότι είμαι ο Λόγος του Θεού, ότι είμαι μια υπόσταση της Αγίας Τριάδος . Θέλω να με βλέπετε δικό σας, φίλο σας, να με αγκαλιάζετε, να με αισθάνεσθε στην ψυχή σας, το φίλο σας, ΕΜΕΝΑ, που είμαι η πηγή της ζωής, όπως είναι η αλήθεια»
Κι όμως αυτά είναι η αλήθεια. Τώρα είπαμε, υπάρχει ο σατανάς, υπάρχει η κόλασις, υπάρχει ο θάνατος. Όλα αυτά υπάρχουν, όντως υπάρχουν. Είναι το άλλο μέρος, το κακό, είναι το σκοτάδι, είναι όλα του σκοταδιού.
Ο άνθρωπος του Χριστού, πρέπει να αγαπήσει τον Χριστό, κι όταν αγαπήσει τον Χριστό απαλλλάττεται απ΄τον διάβολο, από την κόλαση και από το θάνατο. Θα μου πεις εσύ έφθασες να είσαι έτσι; Δεν έχω φθάσει, αυτό ζητάω, αυτό θέλω. Και στη σιωπή μου και παντού προπαθώ να ζήσω σε αυτά. Δεν τα ζω. Όμως ε...προσπαθώ. Δηλαδή, πως να σου πω..Πως να σας πω;  Δεν έχω πάει σε ένα μέρος, έτσι... ή πήγα μια φορά το είδα, τώρα δεν είμαι εκεί, αλλά το θυμάμαι, το λαχταράω, το θέλω. Να, τώρα, αυτή τη στιγμή, αύριο, μεθαύριο, κάθε στιγμή μου έρχεται και το θέλω, θέλω να πάω εκεί το ζητάω. Δεν είμαι όμως εκεί. Δεν μπορώ να σας τα εξηγήσω αυτά. Τα καταλαβαίνετε;
-Nαι, Γέροντα [Ι’ 50π.]

Απόσπασμα από Βιβλίο «Γερόντος Πορφυρίου Ιερομόναχου Ανθολόγιο Συμβουλών»

Αναρτήθηκε από: Παναγιώτα Κώνστα

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.