Μεταστροφή [ποίημα Αναστασίας Κανελλάκη]



 


ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ    (14-8-07)

Γοργά το αίμα κύλησε

Στις φλέβες του χεριού της,

σταυρός σαν την ακούμπησε,

σύγκορμη  συγκλονίστηκε!

Κι απόμεινε συνεπαρμένη,

Παλλόμενη συνάμα και απορημένη!

Κι όταν πρωτοδοκίμασε

 την άγια την στάλα,

ευθύς το στόρι σχίστηκε

κι ήλιος ολόχαρος, λαμπρός

το είναι της πλημμύρισε!

'Εκτοτε, χρόνια τώρα, πάντοτε

αποζητά το θείο άγγιγμα

της νιότης,

Το άγιο ηλιοστάλαγμα

Φάρο και πλοηγό της!

Συχνά πεφτοσηκώνεται,

Μα πάντοτε ελπίζει!

Κοντοζυγώνει Κυριακή,

Θα πάει να κοινωνήσει!

 



Αναστασία Κανελλάκη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.