Ποίημα : Αυγουστιάτικο φεγγάρι


Υγρό φεγγάρι άρρωστο


Στ' Αυγούστου την καρδιά


Κουράστηκες να περπατείς


Τα ουράνια μονοπάτια.


Βγάλε ψυχή και μίλα μου


Ν' αδειάσεις το φορτίο


Απ' τα πολλά τα μυστικά


Που σ έχουνε φορτώσει


Αιώνων ανθρώπων οι καρδιές


Και να γλυκανασάνεις.

Πόσα τα λόγια π' άκουσες


Και πόσες υποσχέσεις!


Είδες παιδιά τρεμάμενα


Στο φως σου να ξομπλιάζουν


Να λένε λόγια από καρδιάς


Μάτια πολλά να κλαίνε


Είδες ψυχές μοναχικές


Στο φως σου να μερεύουν


Τα πάθη τα ανείπωτα


Να στα ξομολογούνται.

Έπλυνες στα βαθειά νερά


Της θάλασσας τ' Αυγούστου


Το πρόσωπο σου το χλωμό


Για να το ξεκουράσεις


Κι άφησες τον ιδρώτα σου


Στράτα λαμποφορούσα

Πάρε με στο ταξίδι σου


Να πάρω απ την ζωή σου


Ζωή και δύναμη κρυφή


Να φύγω απο τον κόσμο


Για να βρεθώ στην αγκαλιά


Του Θείου Δημιουργού.


Πάροικος

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.