Πλούσιος και Λάζαρος


     Όταν το 306  π. Χ. ο Δημήτριος ο Πολιορκητής κατέλαβε τα Μέγαρα και τα λεηλάτησε, θέλοντας να δείξει ότι είναι καλλιεργημένος άνθρωπος, ενδιαφέρθηκε για την τύχη του  Μεγαρέως φιλοσόφου Στίλπωνος. Κάποτε οι στρατιώτες του βρήκαν τον γέροντα φιλόσοφο και τον έφεραν μπροστά του. Ο Δημήτριος τον χαιρέτησε με σεβασμό και τον ρώτησε μήπως τυχόν του άρπαξαν τίποτε από τα πράγματά του. Τότε ο αληθινά σοφός Στίλπων, με κάποια δόση ειρωνείας του απάντησε.

    Μην ανησυχείς βασιλιά μου. Μη τα βάζεις με τους στρατιώτες σου. Εγώ δεν είδα κανένα να κουβαλάει τα πράγματά του. Ευτυχώς δεν μου πήραν τίποτε. Γιατί η δική μου περιουσία είναι τέτοια που δεν μπορεί κανείς ούτε να την αρπάξει ούτε να την κουβαλήσει. Απλούστατα την έχω κρυμμένη μέσα μου. Μάθε λοιπόν ότι ο πόλεμος όλα μπορεί να τα λαφυραγωγήσει εκτός από την αρετή. Και μένα αυτός είναι ο μοναδικός μου θησαυρός.

     Τέτοια αρετή είχε μέσα στην ψυχή του ο φτωχός Λάζαρος του ευαγγελίου στην σημερινή περικοπή. Τέτοιον θησαυρό φύλαγε μέσα του, ζώντας εδώ στη γη την καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα, γεμάτη θλίψη και πόνο. Γεμάτη στερήσεις και καταφρόνια από όλους τους συνανθρώπους του. Σε σημείο που η μόνη του παρηγοριά, να είναι αυτά τα τετράποδα ζώα. Τα σκυλιά. Να του γλείφουν τις πληγές και να τον συντροφεύουν. Και δεν έβγαλε ποτέ αχ. Δεν διαμαρτυρήθηκε γιατί. Γιατί  ο πλούσιος απέναντι στην πόρτα του οποίου είχε κατασκηνώσει για να τρώει ψίχουλα,  τα είχε όλα. Δεν είπε του Θεού, γιατί σε μένα. Πλούσιος, ο Φτωχός. Πλούσιος σε αγάπη, σε υπομονή, σε εγκράτεια, σε ελπίδα στον Πατέρα Θεό. Μα και βέβαιος για την ουράνια βασιλεία.

      Το γνώριζε το ρητό. Μη θησαυρίζετε θησαυρούς επί της γης.. Θησαυρίζετε δε υμίν θησαυρούς εν ουρανώ. Γι' αυτό και δικαιώθηκε και παρηγορήθηκε στην  Βασιλεία των Ουρανών ζώντας αιώνια στην αγκαλιά του Αβραάμ. Να λοιπόν θησαυρός που κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει.

Ο Μέγας Αλέξανδρος με τις νικηφόρες εκστρατείες του είχε συγκεντρώσει στα χέρια του τεράστια δύναμη και αμύθητα πλούτη. Νεαρότατος ήταν παντοδύναμος, πάμπλουτος και κοσμοκράτορας, αφού εξουσίαζε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Ο θάνατός του σε ηλικία 33 ετών έκανε μεγάλη αίσθηση και να τι είπαν οι σοφοί της εποχής εκείνης.

1. Εκείνος που μάζεψε τους θησαυρούς της γης σαν βουνό θάπτεται τώρα σε ένα λοφίσκο.2. Χθες δε σου έφτανε όλη η γη σήμερα σε καλύπτει λίγο χώμα. 3. Χθες κυβερνούσες όλους τους λαούς σήμερα κανείς δε σε ακούει. 4. Εκείνος που χάριζε τη ζωή στους άλλους σήμερα δε μπορεί να διατηρήσει τη δική του.5. Χθες συ οδηγούσες στρατιές, σήμερα έχεις ανάγκη να σε μεταφέρουν.6. Χθες ποδοπατούσες τη γη και σήμερα η γη σε σκεπάζει. 7. Εκείνος που όλοι τον τιμούσαν σήμερα δεν τον προσέχει κανένας. 8. Χθες ακόμη είχες φίλους και εχθρούς. Σήμερα κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα.

Πόσο σωστά αξιολόγησαν τον άνθρωπο. Πράγματι σοφά λόγια. Έτσι και ο πλούσιος του ευαγγελίου. Όλα τα είχε στη γη. Λεφτά σπίτια και όλα αυτά που θεωρούμε ικανά να κάνουν τη ζωή μας  όμορφη και ευτυχισμένη. Αλλά. Στην άλλη ζωή του ήρθαν τα πάνω κάτω. Τα έχασε όλα. Γιατί όλα ήταν περιουσία και όχι ουσία. Την περιουσία επειδή είναι περί, την αφήνουμε εδώ όταν μεταβαίνουμε από τη γη στον ουρανό και κρατούμε την ουσία. Δηλαδή τις αρετές που στολίζουν την ψυχή μας. Και βρέθηκε παρέα με την αγάπη του, τον μισάνθρωπο διάβολο, στον τόπο της κολάσεως. Τα κατάφερε ο διάβολος. Τον κορόιδεψε και από παράδεισο του χάρισε κόλαση. Γιατί υπάρχει Χριστιανοί μου και η κόλαση και ο παράδεισος. Μη μας ξεγελάει ο διάβολος ότι όλα είναι εδώ. Και η κόλαση και ο παράδεισος. Κάθετα όχι. Μας το ξεκαθαρίζει σήμερα στο ευαγγέλιο ο Ίδιος ο Χριστός. Εκεί στο επέκεινα στην άλλη ζωή. Στην αγκαλιά του Θεού Πατέρα και  δούλου του Αβραάμ, ο Λάζαρος. Στην αγκαλιά του διαβόλου ο πλούσιος. 

Και βέβαια για να βρεθούμε κοντά του ο διάβολος χρησιμοποιεί πολλούς τρόπους. Σε γενικές γραμμές  λένε οι άγιοι και ασκητές της εκκλησίας μας, δυο είναι οι μέθοδοι για να ρίξει στα δίχτια του  κάποιον αρχάριο.

     Μερικούς δεν τους ενοχλεί καθόλου. Έτσι μη συναντώντας κανένα εμπόδιο μήτε από μέσα μήτε απέξω νομίζει ότι όλα πάνε καλά. Και αρχίζει να φαντάζεται πως είναι κάτι. Ω! τι είμαι εγώ. Όλοι οι εχθροί έφυγαν από κοντά μου. Τους κατατρόπωσα. Δεν τολμούν να μ' ενοχλούν πια. Αλλά ο διάβολος είναι εκεί. Και μόλις είναι ο αγωνιστής  γεμάτος με ματαιόδοξες σκέψεις και από αυτοπεποίθηση, τότε αρχίζει να δρα δυναμικά. Για να μας κάνει να ποθούμε εσωτερικά το κακό. Και εξωτερικά να μας φέρνει εμπόδια, ώστε να μη μπορούμε να κάνομε αυτό που πρέπει. Και τότε αυτός που έχει αυτοπεποίθηση πέφτει.

     Σε  μερικούς πάλι  επιτίθεται  από την πρώτη στιγμή με όλη του τη δύναμη. Και με μανία. Έτσι ο αρχάριος τα χάνει. Όπου κι αν γυρίσει βλέπει όλα να είναι εναντίον του. Στη σκέψη. Στα αισθήματα. Στον έσω άνθρωπο. Παντού διαπιστώνει ότι υπάρχουν πολλά που τον εμποδίζουν να έχει καλές προθέσεις. Έτσι εκφοβίζει τον αρχάριο αγωνιστή του Χριστού με σκοπό να τον κάνει να γυρίσει σε μια αδιάφορη ράθυμη ζωή.

     Πρέπει να τονίσουμε ότι ο Χριστός με την σημερινή παραβολή  χριστιανοί μου θέλει να μας ξεκαθαρίσει. Υπάρχει κόλαση. Υπάρχει παράδεισος. Η ζωή μας στη γη είναι ευκαιρία να πλουταίνουμε στις  αρετές και να φτωχαίνουμε στα πάθη μας. Να γεμίζουμε τα έσω  και ν΄αδειάζουμε τα έξω. Και  το αποτέλεσμα: Αιώνια ζωή μέσα στη ΖΩΗ.   Αμήν.

 Αναρτήθηκε από: τον  πάροικο

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.