Σ' αυτόν που έφυγε [ποίημα της Εύης Κ.]

 

Δεν ξέρω αν έχει λογική
Να σβήνεις απ΄ τη σκέψη μου.
Να χάνω ...
την εικόνα του προσώπου σου
...κι εγώ να ξαναζώ.

Η ΠΙΚΡΑ και τα ΜΗ
πολλά μεσ΄ τη ζωή μου.
Πάλεψα να τα καταφέρω.

Τη γυναίκα τη σκότωσα
μα την καρδιά μου ΟΧΙ.
Κι ανάμεσα στις πέτρες
Φύτρωσε ανεμώνη.

Δεν ξέρω πόσο, κι  αν
θα μείνει ζωντανή,
μα χαίρομαι να την κοιτώ
Γιατι επιτέλους! ΖΩ!.
Μ΄ έναν δικό μου τρόπο.

Μέσα στο χώρο του σπιτιού μου
που αργά μεν έμαθα ν΄ αγαπώ,
μόνη μου κι ευτυχισμένη
ακούγοντας ένα τραγούδι..
θαυμάζοντας την ανατολή..
πίνοντας κόκκινο κρασί..
Σ΄ένα ποτήρι κρύσταλλο...


Πράγματα απλά
που τα στερήθηκα..
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ.
Γιατί έπρεπε να δίνω
σε όλους
χωρίς να πέρνω ποτέ
και τίποτε.
Χωρίς να απαιτώ...!!

Μα έστω και τώρα
έμαθα να ζω.
Την ευλογία της μοναξιάς
Την πήρα πλούσια
και κέρδισα.
Κέρδισα γιατί επιτέλους
έμαθα να μ΄ αγαπώ!!.

Λυπάμαι που ξεχνώ το προσωπό σου
μα πίσω να κάνω δεν μπορώ.
Γιατί επιτέλους ζω!

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.