Το τέλος

 

Το ποτήρι στο χέρι κρατάς και με μάτια θολά με  κοιτάζεις   
Τα παιδιά σ' ενοχλούν δεν γελάς σ' αγκαλιάζω μακρυά με τινάζεις

 Άστο πιά το κρασί δεν το βλέπεις; Τη ζωή ολονών καταστρέφεις.
Και νευριάζεις αγριεμένα κοιτάζεις έχω λιγή απ' αυτή μου φωνάζεις.

Στο κρασί βρήκες τη λησμονιά την ψυχή μου κομμάτια έχεις κάνει
 Πόση πίκρα τι συμφορά.  Μα ο γιατρός μου το είπε το Μεγάλο ταξίδι αρχινάς......

Ο καρκίνος σε κέρδισε πας......
Στην ταφόπετρα τώρα μοναχή    το ποτήρι σου γεμάτο κρατώ.

Να το πιω τώρα εγώ το φαρμάκι; Κερδισμένος τάχα ποιός είναι;
Μες στο χώμα εσύ;
Η απ' έξω εγώ;


Eυη Καραμανώλη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.