Ωδή στην πατερίτσα [ποίημα της Αναστασίας Κανελλάκη]

   (Ιούλιος 05)

Καϋμένη πατερίτσα μου

Και παραπεταμένη,

σαν πόσους δεν εστήριξες

στην άχαρη «ζωή» σου,

που μόλις ορθοπόδησαν

σε πέταξαν, στην άκρη!

Λύγισες απ' το βάρος τους,

Επισκευή δεν παίρνεις!

Περήφανα στέκεις στη γωνιά,

Το τέλος περιμένεις  ήσυχα,

καρτερικά!

Γιατί όταν σε ρώτησαν,

«Πατερίτσα» είπες, «θα γεννώ

Τον  άνθρωπο θέλω να βοηθώ!»

Αναστασία Κανελλάκη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.