Σταυρός και … σταυρός



Τι ευχάριστη έκπληξη, αν συμβεί, να μας δώσουν ένα κουτάκι τυλιγμένο σε πλουμιστό χαρτί, δεμένο με χρυσό κορδόνι. Σίγουρα, θα πρόκειται για δώρο, σκεπτόμαστε. Το ανοίγουμε βιαστικά, με ανυπόμονη περιέργεια και τι, να δούμε, ίσως ένα Σταυρό σκαλιστό, με ρουμπινιές και άσπρες πέτρες … ένα θαυμάσιο κόσμημα … Τι χαρά! … Νιώθουμε σχεδόν ευτυχισμένες …Βρήκαμε κιόλα, με τι μπορούμε να το συνδυάσουμε. Σίγουρα με κείνη την αμπιγιέ μπλούζα … ή το μαύρο φόρεμα, ή … ή …
Αλλά ο σταυρός, δε μας δίνεται πάντα, μέσα σ’ ένα ωραίο κουτάκι. Μας προσφέρεται και σαν είδηση. Ξέρεις … συμβαίνει αυτό το δυσάρεστο … Ξέρεις, υπάρχει αυτή η αποτυχία … Ξέρεις, έχουν αρχίσει κάτι πονάκια … εδώ, στο στομάχι … ξέρεις, ο τάδε σε κατηγορεί … Και τότε, σβήνουν τα χαμόγελα … τα χαρούμενα μάτια … το ευχαριστημένο πρόσωπο … Μ’ αυτή τη μορφή ο σταυρός, δε βρίσκουμε να μας πάει … Πώς να το πούμε … να έλειπε …
Όμως είναι κρίμα, να μην αναγνωρίζουμε, από τι πολύτιμο υλικό, είναι αυτός ο σταυρός … Και τι στολίδι αιώνιο, θα μπορούσε να μας κοσμεί, με την καρτερική αποδοχή του …

Ναυσικά Ιεσσαί - Κασιμάτη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.