Πρόσφατα άρθρα

Χρόνος και αμέλεια...


Το ζήτημα της αμέλειας είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, μία μάστιγα του καιρού μας. Θα το κάμω αύριο. Θα πάω την επόμενη εβδομάδα. Κι εκείνο το αύριο ίσως να μην έρθει ποτέ. Και μάλιστα, συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες, όπως λέμε. Πρώτη εγώ, κάποτε πρότυπο συνέπειας, έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται «θα γράψω αύριο ένα κείμενο που θα είμαι πιο ξεκούραστη, θα είναι πιο καλό», και ιδού πόσους μήνες έκαμε να έρθει τούτο το αύριο! Και το οξύμωρο είναι, πώς ετούτες οι αναβολές «προκύπτουν» όταν επαναπαύεσαι, όταν για παράδειγμα είσαι άνεργος ή έχεις διακοπές από τις σπουδές σου, και τούτο συμβαίνει, όσο κι αν επιθυμείς να το αρνηθείς πρωτίστως στον εαυτό σου κι έπειτα στους άλλους, επειδή όλοι οι άνθρωποι, ανεξαιρέτως, είναι προγραμματισμένοι να λειτουργούν καλύτερα υπό πίεση. Είναι δηλαδή πιθανότερο κι ευκολότερο να συμμαζέψεις το σπίτι σου και να πάς στο σουπερμάρκετ αφού έχεις δουλέψει 12 ώρες, ενώ την ημέρα που έχεις ρεπό κατά πάσα πιθανότητα θα σκεφτείς «μωρέ ας ξεκουραστώ σήμερα, που να ντύνομαι τώρα μόνο για να πάω απέναντι στο φαρμακείο» και πριν το καταλάβεις θα βρεθείς να ψάχνεις έντρομος για εφημερεύοντα μεσάνυχτα Κυριακής για να βρεις, τι άλλο, παρά ένα παυσίπονο!

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να παραθέσω ένα απόσπασμα σχετικά με την σημασία του χρόνου από ένα βιβλίο ενός πολύ αγαπημένου Νορβηγού συγγραφέα, του Jostein Gaarder, «Το Κάστρο των Αγγέλων».  

«Μεταμόρφωσε τις μέρες σε μικρά αντικείμενα. Τόσο μικρά ,που να μπορείς να τα πάρεις στα χέρια σου και να παίξεις. Κίτρινοι, κόκκινοι, γαλάζιοι βόλοι. Μια ολόκληρη εβδομάδα μπορείς να τη χωρέσεις στη χούφτα σου. Η Δευτέρα κόκκινη, η Τρίτη πράσινη, η Τετάρτη βιολετί...αν δοκιμάσεις να μαζέψεις μονομιάς τους βόλους ενός ολόκληρου μήνα , χάνεις το λογαριασμό. Που πήγε η δέκατη όγδοη μέρα? Τι χρώμα βάλαμε στις 26? Ένας χρόνος βόλοι φτάνει για να γεμίσει το πάτωμα της κουζίνας. Η όγδοη μέρα του Γενάρη χώθηκε κάτω από το ψυγείο. Η εικοστή ογδόη Οκτωβρίου πίσω από το καλοριφέρ.
Δε θα μπορείς να κουνηθείς μέσα στο δωμάτιο χωρίς να μετακινήσεις τους βόλους, χωρίς να τους βάλεις όλους σε κίνηση. Η μια μέρα πέφτει πάνω στην άλλη, σαν τα μόρια της σκέψης μέσα στη μνήμη. Τριακόσιες εξήντα πέντε μπίλιες κυλάνε τώρα στο πάτωμα. Η τρίτη του Νοεμβρίου κυλάει αργά προς το τραπέζι της κουζίνας , σκοντάφτει στη μέρα των Χριστουγέννων και συνεχίζει ως την Κυριακή της πεντηκοστής.
Το σπίτι σου έχει τρία δωμάτια. Και πολλαπλασιάζεις τους 365 βόλους της χρονιάς με το 70 ή το 80. Η 17 Απρίλη του 1983 περνάει στο σαλόνι, συναντιέται με την 24 Μαρτίου του 2012 πριν συνεχίσει το δρόμο της και σταθεί κάτω από την τηλεόραση , δίπλα στην πρώτη Δεκέμβρη του 1940.
Βουτάς, κολυμπάς στην αφθονία. Θαρρείς πως είσαι πλούσιος. Και μετά χτυπάει η πόρτα. Προσεκτικά ανοίγεις δρόμο ανάμεσα στους βόλους σου, παραμερίζεις μερικές εκατοντάδες χρωματιστές μπίλιες , ανοίγεις και υποδέχεσαι μια νεαρή γυναίκα. Δεν έχεις τριαντάφυλλα πρόχειρα και της προσφέρεις μια χούφτα βόλους. Η γυναίκα θέλει να παίξετε. Και πριν προλάβεις να το καταλάβεις έχεις κιόλας χάσει χίλιους βόλους.
Χτυπάει ξανά η πόρτα και μπαίνει ένα αγόρι. Του δίνεις μερικές χιλιάδες βόλους. Την άλλη μέρα φέρνει μαζί του την αδερφή του. Η μικρή ζητάει όσους βόλους έδωσες και στον αδερφό της. Τώρα μόλις βλέπεις ότι το απόθεμα σου έχει αρχίσει και λιγοστεύει. Το πάτωμα δεν είναι πια γεμάτο. Οι βόλοι δε στριμώχνονται πια στις γωνίες, όπως τις παλιές καλές μέρες...
Και μια μέρα ένας άντρας χτυπάει την πόρτα σου. Σου δείχνει ένα χαρτί ότι του χρωστάς 4.500 βόλους...πέφτεις μπρούμυτα στο πάτωμα ,μετράς του βόλους σου και του πληρώνεις στη στιγμή το χρέος. Θέλεις να ξέρεις τι σου ανήκει, θέλεις να ξέρεις σε τι μπορείς ακόμη να υπολογίζεις. Μόνο που τώρα δε σου έχουν μείνει πια παρά ελάχιστοι βόλοι. Είσαι αναγκασμένος να τους ψάχνεις , να τρέχεις από δωμάτιο σε δωμάτιο για να τους μαζέψεις.
Κλείνεις την πόρτα σου και κλειδαμπαρώνεσαι. Τα λίγα χρωματιστά μπαλάκια που σου μένουν θέλεις να τα κρατήσεις δικά σου....»

από ένα βιβλίο  του Jostein Gaarder, «Το Κάστρο των Αγγέλων». 
Αναρτήθηκε από: Μαρινέλλα Φρουζάκη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.