Ο κύκλος της ζωής


Αν το σκεφτείτε, τα περισσότερα πράγματα γύρω μας έχουν αυτήν ακριβώς την κίνηση. Κυκλική. Η γη που γυρίζει ακούραστα γύρω απ’ τον ήλιο, η σελήνη γύρω απ’ αυτήν, όλο το ηλιακό μας σύστημα στο διάστημα,… έως εμάς τους ίδιους, που κάνουμε έναν όμορφο κύκλο ζωής ερχόμενοι μικρά ανίδεα και ανήμπορα ανθρωπάκια, σκορπώντας χαμόγελα και εκρήξεις ευτυχίας, μέχρι που φεύγουμε μεγάλα, ζαρωμένα, γεμάτα σοφία από τις εμπειρίες μας, και πικρία απ’ την ανακούφιση που συνήθως βλέπουμε στα μάτια αυτών που περιμένουν όρθιοι στην πόρτα το «φευγιό» μας.
Γι’ αυτό θέλω να μιλήσουμε. Δεν ξέρω σε ποιο σημείο του «κύκλου» είστε, αλλά νομίζω ότι το «θεματάκι» μας αφορά όλους.  Αν λοιπόν είστε από εκείνους που ακούτε….
«Έλα ρε μάνα! Τι θες πάλι; Οχουουου!!!!»
ή απ’ τους άλλους….
«Πάντα του κεφαλιού σου έκανες. Ποτέ σου δεν με άκουσες».
Νομίζω αυτές οι δύο εκφράσεις δίνουν καθαρά την ηλικιακή απόσταση που τις χωρίζει. Και να ‘ταν μόνο αυτό καλά θα ήταν. Οι διαφορές ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο κατηγορίες ανθρώπων είναι χαοτικές, τόσο που αν τις αναλογιστείς, ξεχνάς πως αυτοί οι άνθρωποι ζουν χρόνια κάτω απ’ την ίδια στέγη.
Είναι ο γονιός και το παιδί. Ένας άνθρωπος που ήρθε στον κόσμο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και μεγαλώνοντας δημιούργησε έναν άλλον άνθρωπο. Τώρα τι τους ένωσε και τι τους χώρισε, ας το ανακαλύψουμε μαζί. 
Όταν γεννιόμαστε αν δεν μας ταΐσει η μάνα μας θα πεθάνουμε, αν δεν μας σκεπάσει θα κρυώσουμε, αν δεν μας προσέξει θα αρρωστήσουμε, αν…,αν… αν.., Είμαστε γενικά στην απόλυτα μητρική της διάθεση. Έτσι ο γονιός έχει τον πρώτο λόγο που του δίνει η ΑΝΑΓΚΗ που έχουμε, τον χρήζει δυνατό και ο ζυγός βαραίνει προς εκείνον. 
Στην πορεία της ζωής μας τα πράγματα αλλάζουν και τα χρόνια κάνουν τη ζυγαριά να γέρνει αντίθετα. Το παιδί μεγαλώνει, οι δυνάμεις θεριεύουν και η φωνή του γίνεται πιο επιβλητική. Χωρίς να το θέλει ίσως το παιδί, βάζει το γονιό  στο περιθώριο και γίνεται το «αντίβαρό» του.
Έχει έρθει η ώρα της ανταλλαγής ρόλων κι εκεί ακριβώς γίνεται συνήθως το λάθος. Ένα λάθος που οφείλεται στην παρεξηγημένη αίσθηση του παιδιού να φορέσει το «σακάκι με τα γαλόνια» που θα τον κάνουν αρχηγό, που θα ορίζει τη ζωή του και δεν θα χρειάζεται κανέναν, που θα μπορεί να ακυρώσει τον γονιό του και να εκμηδενίσει τους αγώνες του.
Τι άλλαξε; Γιατί το «Ναι μαμά…» έγινε «Ωχ ρε μάνα!» Γιατί ξαφνικά η φροντίδα της έγινε υπερπροστατευτικότητα; Γιατί οι συμβουλές του πατέρα έγιναν κουραστικές;    
Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πια ΑΝΑΓΚΗ !
Όσο σκληρό κι αν ακούγεται, εμείς οι άνθρωποι διακατεχόμαστε έντονα από μια υποσυνείδητη υστεροβουλία που ως δια μαγείας όταν μεγαλώσουμε και αισθανθούμε πως ο ζυγός γέρνει προς εμάς, την ξεπερνάμε. Όχι φυσικά γιατί έχουμε γίνει καλύτεροι, αλλά γιατί δεν μας είναι απαραίτητη πια.
Και θα μπορούσε αυτό να θεωρηθεί φυσική εξέλιξη των πραγμάτων αν δεν ξεχείλιζε από αδικία.
«Κάποτε ήμουνα κι εγώ δίφορο λεμονάκι. Τώρα μου ‘λέν οι κοπελιές στην πάντα γεροντάκι», λένε οι γηραιότεροι ή σιωπούν και κοιτούν με παράπονο απ’ το παράθυρο μήπως και φανεί κανένας.
Και γεμίζουν τα γηροκομεία και απομονώνονται οι γέροι και υγραίνονται τα μάτια, και αδειάζουν τα βιβλιάρια καταθέσεων και οι συντάξεις εξανεμίζονται, προσπαθώντας να εξαγοράσουν λίγη συντροφιά….
Ποιο είναι το λάθος τους; Τι είναι αυτό που τους καθαίρεσε από το βάθρο της άλλοτε αρχηγίας τους;
Ότι έζησαν πολλά χρόνια;  
Η αδικία σε όλο της το μεγαλείο. Έτσι δεν είναι;
Έχουμε σκεφτεί όμως ποτέ ότι αυτοί οι γέροι γονείς μας κάποτε ήταν σαν εμάς. Κάποτε είχαν την επιλογή που προσφέρεται σ’ εμάς σήμερα; Την ΑΝΑΓΚΗ που δεν έχουμε πια;
Αυτή λοιπόν είναι η ειδοποιός διαφορά. Αυτό πρέπει να διορθώσουμε.
Να κάνουμε την ΑΝΑΓΚΗ - ΑΓΑΠΗ 
Όπως ακριβώς μας μεγάλωσαν κι αυτοί. Με αγάπη και ανιδιοτέλεια, να αγκαλιάσουμε με υπομονή τα γηρατειά τους και να σταθούμε στην ανημποριά τους. Να τους δώσουμε λίγη από τη στοργή που μας χάρισαν ακούραστα. Να τους κάνουμε να νιώσουν ακόμα πολύτιμοι….
Να πάρουμε απόφαση στο φινάλε, πως είναι η σειρά μας.

     Aναρτήθηκε από :   Κωνσταντίνα  Μούτσιου
                                 (Αυτή, της διπλανής σου πόρτα. Ξέρεις…)   

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.