Η Μάγια [Αναστασίας Κανελλάκη]

   (8-9-15)




Ακάθιστος Ύμνος-Συγχωρώ

.

Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Essex UK 




Η Μάγια ήταν η δεύτερη  Ρωσίδα της παρέας. Μας διηγήθηκε δύο  πνευματικές εμπειρίες! Η πρώτη είχε να κάνει με την αγορά ενός βιβλίου και η δεύτερη με την συγχώρεση!

- Ήμουν στην έκθεση και κοίταζα τα βιβλία, τα περισσότερα ήταν εκδόσεις της μονής! Ήθελα να πάρω ένα βιβλίο με τον Ακάθιστο Ύμνο στα Αγγλικά! Υπήρχαν δύο διαφορετικές εκδόσεις, κι εγώ δεν ήξερα ποιο να διαλέξω! Μιά κοίταζα το ένα μια το άλλο Τράβηξα ένα από την προθήκη και το περιεργαζόμουν. Ξαφνικά ακούω τον εξής διάλογο: Το Hymn Akathist  είναι πολύ καλό βιβλίο! 'Εχει γίνει πολύ καλή δουλειά!», « Ναι! Ναι! 'Ακουσα τον μοναχό Ζαχαρία  που το συνιστούσε σε μια κυρία!» 'Αφησα το βιβλίο που κρατούσα και πήρα το άλλο, γύρισα και είδα δύο εργάτες που συζητούσαν καθώς έλεγχαν και διόρθωναν τα ηλεκτρολογικά! Τελικά το βιβλίο απεδείχθη πολύ καλό με ένα θαυμάσιο, κατατοπιστικό πρόλογο!  Σύμπτωση; Δεν νομίζω!

- Αχ βρε κορίτσια, αυτό με το ανακάτεμα των γλωσσών έχει πολύ πλάκα! Αξίζει τον κόπο να το ερευνήσει κανείς! Ήταν η Μαρίζα, το πειραχτήρι της παρέας, η οποία και συνέχισε ακάθεκτη! Να σας πω τι άκουσα στο προαύλιο της εκκλησίας στο Bristol; ' Hταν μία γιαγιά Κυπρία με το εγγονάκι της που έκλαιγε φωναχτά, κι εκείνη του έλεγε: Don't cry μάννα μου! Να σε πάρει for a drive θέλει και να σου πάρει icecream! Don't cry μάννα μου, σου λέω! Ξεσπάσαμε σε γέλια! Η Μαρίζα συνέχισε απτόητη: By the way,κορίτσια, ξέρετε σε ποιόν άγιο είναι αφιερωμένη η εκκλησία στο Bristol;.. Στους αγίους αποστόλους Πέτρο και Παύλο!! Για να μη λέτε, δηλαδή!! Αχ! Και τι παθαίνω, λέτε, κάθε φορά! Προσκυνώ θερμά τον απ. Παύλο και χλιαρά τον απ. Πέτρο! «Συγχώρα με απόστολε Πέτρο μου, όμως τον απόστολο Παύλο τον αγαπάω πιότερο!!» Λέω και σταυροκοπιέμαι! Ρεζίλι γίνομαι στους αγίους!

Ξεσπάσαμε όλες σε τρανταχτά γέλια!

- Θέλω να μοιραστώ μαζί σας και το εξής, συνέχισε σοβαρά η Μάγια και μας επανέφερε στην τάξη:  Είχα πολύ αυστηρούς καθηγητές! Μάτωνε η ψυχή μου κάθε φορά! Μονίμως παρατηρήσεις, ειρωνείες μέχρι φωνές!  'Ενοιωθα  σαν πρόβατο προς σφαγήν κάθε φορά που πήγαινα στο Πανεπιστήμιο! Ήταν γεμάτη πίκρα η ψυχή μου! Και να που κάνω μια συζήτηση με τον πατέρα Ζαχαρία για την συγχώρεση! Και μου είπε μια θεολογική ετυμολογία για το συγχωρώ! Σύνθετη λέξη από το συν + χωρώ, χωρώ μαζί σου, που; Στην καρδιά του Θεού!

Τότε συνειδητοποίησα ότι πρέπει να συγχωρήσω τους καθηγητές μου! Ναι, αλλά πως; Ούτε να τους ακούσω, όχι να τους συγχωρήσω κιόλας! ' Επρεπε, όμως αν ήθελα να είμαι εντάξει γιά να κοινωνήσω! Δεν ήξερα τι να κάνω! Πήγα στο εξομολογητήριο, γονάτισα κρεμάστηκα στο πετραχείλι του ιερέα και κλαίγοντας ζητούσα την βοήθεια του Θεού να συγχωρήσω τους καθηγητές μου! « Να διαβάσετε τους Μακαρισμούς» μου είπε ο ιερέας αφού μου διάβασε την ευχή.

Την άλλη ημέρα είχε λειτουργία και έπαιρναν τα χαρτάκια υπέρ Υγείας και υπέρ Αναπαύσεως. ' Εγραψα τα ονόματα των δικών μου, και διστακτικά στην αρχή, πιο σταθερά στη συνέχεια, έγραψα το όνομα του ενός καθηγητή μου, μετά του άλλου και περήφανα περπάτησα και τα έδωσα στον υπεύθυνο!

Τα συναισθήματα μου δεν περιγράφονται, χαρά, περηφάνεια, δύναμη! Λες κι είχα δώσει μιά σπουδαία μάχη και την κέρδισα!

-Αυτό έκανες κοπέλα μου!΄Η μάλλον αυτό έκανε ο Θεός μέσα από σένα! Νίκησες τον πονηρό με την βοήθεια του Θεού! Εξήγησε η ηλικιωμένη κυρία, συγκάτοικος στο σπιτάκι!

Σου εύχομαι δύναμη και υπομονή και να κερδίζεις πάντα στις μάχες σου!

Έτσι μάθαμε όλες ότι το « άφες  ημίν τα οφειλήματα ημών ως και ημείς αφίεμεν τους οφειλέτας ημών» δεν είναι απλώς μία φράση της Κυριακής προσευχής! Είναι, πρέπει!

Μείναμε έκθαμβες όλες μπρός στην αγάπη και το έλεος του Θεού!

 

Αναστασία Κανελλάκη.

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.