Η Λιούμπα [Aναστασίας Κανελλάκη]


 (8-9-15)

           

Μετακομίσεις- ψάρι

Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Essex.UK

Ήταν νωρίς το βράδυ, στα σπιτάκια του μοναστηρίου. Τα σπιτάκια ήταν σπίτια τριών και τεσσάρων δωματίων όπου κοιμόντουσαν οι φιλοξενούμενες του μοναστηρίου! Έτσι μας δινόταν η ευκαιρία να επικοινωνούμε και μεταξύ μας, μια που δεν υπήρχε Τηλεόραση!  Ήταν πολύ νωρίς για να κοιμηθούμε κι έτσι λέγαμε ιστορίες να περάσει η ώρα! 'Ηταν η σειρά της Λιούμπα, μιας πανέμορφης Ρωσιδούλας με μακριά ολόξανθα μαλλιά πλεγμένα σε μια χοντρή κοτσίδα, να μας πει κάτι!

-          Εμένα μου συνέβη το εξής, κορίτσια, ξεκίνησε την διήγηση η Λιούμπα  Είχα ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ με τα σπίτια που έμενα!'Ολο  αναγκαζόμουν να μετακομίζω! Μη ρωτάτε γιατί! Ούτε κι εγώ ξέρω!

Η Λιούμπα ήταν τριτοετής φοιτήτρια της φιλολογίας στο  Brighton! Οι συζητήσεις μας γίνονταν στα Αγγλικά βέβαια, μια γλώσσα που την γνωρίζαμε όλες πολύ καλά, αφού σπουδάζαμε εκεί!

-          Είχα φτάσει στο αμήν με τις μετακομίσεις! Το βράδυ έπεσα αποκαμωμένη στην πολυθρόνα, κοίταξα τις εικόνες και παραδόθηκα. «Δεν αντέχω άλλο, Θεέ μου, αν θέλεις να με πάρεις, πάρε με! Εγώ δεν έχω άλλη δύναμη! Τέρμα!» Διαμαρτυρήθηκα κλαίγοντας! Δεν είχα αποσώσει τα λόγια μου όταν χτύπησε το τηλέφωνο και με κάλεσαν κάτω! Εκεί άκουσα την κυρία Γκαλίνα, μία Ρωσίδα κυρία που είχα γνωρίσει στην Ρώσικη εκκλησία, να μου λέει: « Λιούμπα, χρυσό μου, να πας στην Φοιτητική Εστία να μείνεις! Εκεί θα βρεις οπωσδήποτε δωμάτιο και θα ηρεμήσεις! Καληνύχτα!»Βλέπετε έμενα σε σπίτια που ενοικίαζαν δωμάτια σε φοιτητές, αλλά δεν ευδοκίμησε το πράγμα!

-          Τελικά, τι έκανες; Ρωτήσαμε με ενδιαφέρον.

-          Άκουσα την συμβουλή της κας Γκαλίνα, βρήκα ένα καλό δωμάτιο σε μια ήσυχη Φοιτητική Εστία κοντά στις γραμμές του τρένου και ηρέμησα! 'Όταν είχε λίγη ομίχλη και πέρναγαν τα τρένα αισθανόμουν κάπως σαν την Άννα Καρένινα!

Ξεσπάσαμε όλες σε γέλια, ενώ γέμιζαν ελπίδες οι καρδιές μας για το έλεος του Θεού μας!

-          Θα σας διηγηθώ κάτι ακόμη που έγινε την προηγούμενη μέρα, είπε σοβαρή, η Λιούμπα! Τα υπέροχα μαύρα μάτια της ταξίδευαν κιόλας στο γεγονός! Λοιπόν, όπως καταλαβαίνετε, πανεπιστήμιο, βιβλιοθήκη, εργασίες, μετακομίσεις, στενοχώριες, υποσιτιζόμουν, είχα μείνει η μισή! Χτυπάει ένα βράδυ η πόρτα μου και να ΄σου ένας κύριος,35-40 χρονών, ΄Αγγλος, με ένα  ψάρι στο χέρι! Πέρκα, ποταμίσια ήταν! « Πάρε», μου λέει. « Πάρε να φας! Να τρως! Δεν θέλουμε να αρρωστήσεις! Να τρως dear!» είπε κι έφυγε. Κι έμεινα κάγκελο εγώ! Τι ήταν αυτό! Από πού και ως που μου φέρνει δώρο ένας 'Αγγλος που δεν ξέρω! Αυτοί δεν δίνουν ούτε στον άγγελο τους νερό! Την κοιτάζαμε όλες έκπληκτες, αδύναμες να εξηγήσουμε το γεγονός!

-          Σημάδι Κυρίου ήταν, κοπέλες! Μας είπε μια ηλικιωμένη κυρία, συγκάτοικος στο σπιτάκι! Σημάδι Κυρίου ήταν! Δεν το βλέπετε: ψάρι = ιχθύς!  Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ! Καταλάβατε τώρα; μεγάλη η χάρις Σου Θεέ μου, είπε και σταυροκοπήθηκε!

-          Δοξασμένο το όνομα Σου, Κύριε, αναφωνήσαμε όλες μαζί και κάναμε τον σταυρό μας, έχοντας διαπιστώσει πως οι ψαλμοί, τα ευαγγέλια, δεν αναφέρονται απλώς και μόνο σε κάποια μακρινή εποχή, αντίθετα βρίσκουν εφαρμογή και στο σήμερα, στην καθημερινότητα μας!

« Κύριος ποιμένει με και ουδέν με υστερήσει.... Το έλεος Σου  καταδιώξει με πάσας τας ημέρας της ζωής μου!» Ψαλμός ΚΒ 1 και ΚΒ 6

 

Αναστασία Κανελλάκη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.