H Άντρια

   (3-9-15)

I.M. ΤιμίουΠροδρόμου, Essex.UK

Στην παρέα μας είχε έλθει και η Άντρια, Κυπρία φοιτήτρια επίσης, φίλη της Μυρούλας! Παρακολουθούσε αμίλητη την διήγηση της φίλης της! 'Όταν τελείωσε η Μυρούλα, «έχω κι εγώ να σας πω πνευματικές εμπειρίες» είπε σοβαρή! «Πες μας!» Πετάχτηκε η Ειρήνη! Είχαμε γίνει μια μεγάλη παρέα και τα λέγαμε έξω από την τράπεζα του μοναστηρίου περιμένοντας την ώρα του φαγητού!

-          Ήταν  στις διακοπές των Χριστουγέννων που φιλοξενούμουν πάλι στο μοναστήρι, στα σπίτια! 'Ημουν  κρυωμένη και μάλλον είχα και πυρετό! Το πρωί δεν πρόλαβα το αυτοκίνητο μεταφοράς κι έτσι κίνησα με τα πόδια. Έκανε ένα ψοφόκρυο, δεν ήμουν και πολύ καλά ντυμένη. Περπάταγα γρήγορα να ζεσταθώ. Πονούσε το κεφάλι μου ,κοίταξα στον ουρανό με παράπονο. «Κρυώνω, Χριστέ μου,» είπα! «Πονάει το κεφάλι μου!» Έφτασα στο μοναστήρι και κατευθύνθηκα στο καθολικό, που ήταν απέναντι από την τράπεζα, για την πρωινή λειτουργία. Βλέπω στην τράπεζα την αδελφή Φιλοθέη να μου κάνει νόημα να πάω κοντά της!

-          Έλα ' Αντρια, έλα που σε θέλω!

-          Καλημέρα, αδελφή, Φιλοθέη! Εύχεσθε! Τι με θέλετε;

-          Πλησίασε, μου είπε κι έβγαλε από την τσέπη της ένα λιλιπούτειο μπουκαλάκι! Έβαλε δυό σταγόνες στο δάχτυλο της, με σταύρωσε ανάμεσα στα φρύδια και πίσω στον αυχένα, μύριζε ευκάλυπτο και καμφορά αλλά με ανακούφισε αμέσως σχεδόν! « Πάρτο,κι όταν δεν αισθάνεσαι καλά να βάζεις μια σταγόνα όπως σου έβαλα εγώ!»Μέχρι να τελειώσει η λειτουργία ήμουνα περδίκι! Ούτε πόνος ούτε κρύο ούτε τίποτα!

-          Τι λες βρε παιδί μου! Θαυμάσαμε όλες! Μέγας είσαι Κύριε και θαυμαστά τα έργα σου!

-          Και η άλλη εμπειρία; Τι ήταν; ρωτήσαμε με αδημονία.

-          Πλησίαζε δεκαπενταύγουστος, είχα να παραδώσω και μία εργασία, ήθελα όμως πάρα πολύ να έρθω στο μοναστήρι! Να νοιώσω την χαρμολύπη της γιορτής! Δεν είχα μία! Αδύνατον να βρώ χρήματα για τα εισιτήρια! Είχα εξασφαλίσει φιλοξενία στο μοναστήρι αλλά από λεφτά, τίποτα! Ήμουνα φαρμακωμένη! Ξάφνου χτυπάει το τηλέφωνο της Εστίας και με καλούν «'Αντρια, θα πάμε στο μοναστήρι με το αυτοκίνητο μας! Θέλεις να σε πάρουμε;» Ηταν μία κυρία που γνώριζα από την τοπική εκκλησία. «Ασφαλώς και θέλω κυρία Ελισάβετ,» απάντησα χαρούμενη, μην πιστεύοντας στα αυτιά μου! Κανονίσαμε τις λεπτομέρειες του ταξιδιού, αναχώρηση και λοιπά, ήταν ένα αρκετά μακρινό ταξίδι!

'Ερριξα δυό γενναία ξενύχτια, τέλειωσα και παρέδωσα την εργασία μου, και άϋπνη αλλά λεύτερη από έννοιες απόλαυσα την διαδρομή και την διαμονή μου στο μοναστήρι! Επέστρεψα γεμάτη δύναμη και ενέργεια!

-          Είναι αυτό είναι που λέμε «Αιτείτε και δοθήσεται υμίν!»(Ματθαίος 7 στ.7) Συμφωνήσαμε όλες μαζί και θαυμάσαμε το έλεος και την αγάπη του Θεού μας!

 

Αναστασία Κανελλάκη.

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.