Aναμνήσεις


Τι γλυκές οι αναμνήσεις σου!! Εγώ βέβαια μπορώ να πώ κι άλλα, για τα δικά μου(της γενιάς μου) παιδικά χρόνια! Οπως ότι μία ή δύο φορές τον χρόνο έπαιζαν οι γονείς μας!!! με την μπάλα μας, τα μήλα, εφτάπετρο κι εμείς στην άκρη κάναμε πλάκα πειράζοντας ο ένας τον άλλον πως η μάννα ή ο πατέρας του ήταν ζαβολιάρηδες!

Θυμάμαι πως μας έδιναν μιά φετάρα ψωμί κ μιά σταλιά τυρί, ή βάζαμε λίγη ζάχαρη στο ψωμί κι άμα ξεχνάγαμε νά ρίξουμε λίγο νερό από πάνω, με την πρώτη δαγκωνιά έφευγε η ζάχαρη....

Θυμάμαι που έπιασε φωτιά η παράγκα του Φίλιππα, συμμαθητή μου στο δημοτικό και κάηκε όλο το βιός τους- Ποσφυγικός οικισμός- κι όλοι εμείς που δεν είχαμε να φάμε, μέχρι το βράδυ είχαμε εξοπλίσει την οικογένεια με τα απαραίτητα.Οι κοπέλες έδωσαν κουβέρτες σεντόνια κλπ από τα προικιά τους κι ο καθένας ότι μπορούσε! Πάντως ο Φίλιππας και η οικογένεια του δέν πείνασαν, δεν κρύωσαν, δεν ξεσπιτώθηκαν, γιατί την άλλη μέρα ανασκουμπώθηκαν άντρες, γυναίκες και παιδιά να ξαναστηθεί η παράγκα!

Έτσι ήμασταν οι Ελληνες τότε!""


Αναστασία Κανελλάκη

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.