Θυμός



Ο θυμός είναι ένα δυνατό συναίσθημα με μεγάλη ισχύ και παράλληλα μια φυσιολογική διαδικασία που συμβαίνει στη ζωή του κάθε ανθρώπου. Τα συμπτώματά του είναι τόσο έντονα που μας μεταμορφώνουν τις περισσότερες φορές σε άγρια θηρία. Τρέμουμε ολόκληροι, η ανάσα μας γίνεται πιο γρήγορη, μας πιάνουν ταχυπαλμίες, κοκκινίζουμε και έχουμε πονοκεφάλους.

Οι μετέπειτα αντιδράσεις που μας προκαλεί είναι ακόμη πιο επώδυνες και ποικίλλουν. Άλλοι νιώθουν ενοχές, τύψεις, ανακούφιση ή ακόμα και οργή.

Οι επιλογές που έχουμε για να τον αντιμετωπίσουμε είναι περιορισμένες. Το θυμό ή θα τον εξωτερικεύσουμε ή θα τον καταπιούμε και θα τον σωματοποιήσουμε.

Η πρώτη περίπτωση είναι και η καλύτερη επιλογή. Εξαρτάται όμως με τι μορφή θα εκδηλώσουμε το θυμό μας. Μπορεί να τον βγάλουμε προς τα έξω με βίαιο τρόπο νιώθοντας εμείς οι ίδιοι εκτόνωση αλλά οι συνέπειες που θα επιφέρει στους υπόλοιπους σίγουρα δε θα είναι ευχάριστες.

Ένας άλλος τρόπος είναι η συζήτηση. Μέσα από αυτή, αναφέροντας και  επεξηγώντας τους λόγους που μας ώθησαν σε αυτή την κατάσταση, θα δώσουμε τη δυνατότητα στον άνθρωπο που έχουμε απέναντι μας να κατανοήσει την αντίδρασή μας και συγχρόνως να προβληματιστεί. Επίσης θα μας δοθεί η ευκαιρία να δούμε και το δικό μας εαυτό (δηλαδή σε τι κατάσταση βρισκόμασταν πριν εκδηλωθεί) και πιθανότατα να βρούμε την αιτία που μας οδήγησε σε αυτή την έκρηξη. Στη συνέχεια με καθαρή σκέψη θα αξιολογήσουμε τη σοβαρότητά της ή μη. Ο συνομιλητής μας εάν πραγματικά μας εκτιμά και ενδιαφέρεται για το άτομό μας, θα αναζητήσει να βρει τι ήταν αυτό στη δική του συμπεριφορά που μας έκανε να ενοχληθούμε.

Στις ανθρώπινες σχέσεις όταν υπάρχει σεβασμός και αλληλοεκτίμηση, ο θυμός και παρόμοιες μορφές αυτού, δεν πρέπει να έχουν χώρο.

Από την άλλη αν κρατήσουμε μέσα μας το θυμό, όλο και θα συσσωρεύεται με αποτέλεσμα οργανικά να ασθενήσουμε. Πρέπει να είμαστε δυνατοί και με σθένος να επιλύουμε τα θέματα που μας απασχολούν και να μην τα αναβάλλουμε.

Γιατί να ταράζουμε την ψυχή μας και να την υποβάλλουμε σε αυτή τη ψυχοφθόρα διαδικασία, όταν υπάρχουν λύσεις που θα μας επαναφέρουν στην ησυχία και την ηρεμία;

Αξίζει άραγε να το περνάμε όλο αυτό, από τη στιγμή που γύρω μας συμβαίνουν πιο σοβαρά πράγματα;

Ας τον διαχειριστούμε λοιπόν με τη δύναμη του λόγου, με νηφαλιότητα ψυχής, με ανοιχτή καρδιά και κυρίως με τη συγχώρεση.

Αν καταφέρουμε να συγχωρήσουμε τους ανθρώπους που μας θύμωσαν, θα το εισπράξουμε και εμείς σε κάποια στιγμή της ζωής μας και τότε θα το έχουμε πραγματικά τόση ανάγκη, που το αποτέλεσμα της πράξης μας θα μας πλημμυρίσει χαρά και ηθική ικανοποίηση.

 

Βάσω Καρλή

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.