Η σημασία της διάγνωσης του αυτισμού.


Α. ΠΑΙΔΙΑ
Γiα τα άτομα με αυτισμό, με σύνδρομο Asperger ή Υψηλής Λειτουργικότητας αυτισμό, η διάγνωση της πάθησης τους είναι πολύ σημαντική. Οι λόγοι:
•    Η διάγνωση του αυτισμού εξηγεί πως η περίεργη συμπεριφορά του ατόμου είναι αποτέλεσμα μιας διάχυτης αναπτυξιακής διαταρασής και όχι μιας ψυχικής ασθένειας ή διαταραγμένης προσωπικότητας.
•    Οι τύψεις των γονιών παύουν να υφίστανται . Οι γονείς έχοντας εντοπίσει την πάθηση και έχοντας πάρει τις απαντήσεις τους, μπορούν πλέον να επικεντρωθούν στο να βρουν την κατάλληλη βοήθεια από το να αναρωτιούνται τι έκαναν λάθος.
•    Οι γονείς και οι φροντιστές έχουν μία κοινότητα που μπορεί να τους στηρίξει
•    Μπορούν να καταλάβουν τις μοναδικές ανάγκες του παιδιού τους
•    Η επικοινωνία μπορεί να βελτιωθεί
•    Το άτομο μπορεί να ακολουθήσει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα θεραπειών από ειδικούς επαγγελματίες.
•    Μπορεί να σχεδιαστεί μέθοδος διαχείρισης της συμπεριφοράς και των κρίσεων με βάση τις ανάγκες του ατόμου.
•    Το να γνωρίζουμε τα αίτια των συμπεριφορών που βλέπουμε, βοηθά στο να έχουμε κατανόηση.
•    Καταλαβαίνωντας το αίτιο μας δίνει τη δυνατότητα να προβλέψουμε, να σχεδιάσουμε, να ενισχύσουμε τη καλή συμπεριφορά και να αποτρέψουμε την κακή.
•    Δίνεται η δύνατοτα στα ίδια τα άτομα να κατανοήσουν τις δυσκολίες τους και να τις δειχειριστούν καλύτερα.
•    Οι προσδοκίες γίνονται πλέον πιο ρεαλιστικές και τα σχέδια για το μέλλον είναι πιο πρακτικά.

                                                   ΠΗΓΗ: Μετάφραση Από ιστοσελίδα: www. Brookdalecare.co.uk

B. ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Το να μεγαλώνει κανείς με μη διαγνωσμένο σύνδρομο Asperger μπορεί να είναι πολύ τραυματικό.
Οι περισσότεροι ενήλικες με μη διεγνωσμένο σύνδρομο Asperger συνήθως έχουν επίγνωση πως δεν ταιριάζουν πουθενά, ωστόσο δεν μπορούν να εξηγήσουν το λόγο ή να καταλάβουν τι είναι αυτό που τους κάνει να νοιώθουν διαφορετικά.
Για το λόγο αυτό οι περισσότεροι μη διαγνωσμένοι αυτιστικοί αναπτύσσούν μια αρνητική αντίληψη για τον ευτό τους όπως «τρελός», «περίεργος» «χαλασμένος».
Ωστόσο, πολλοί είναι ικανοί να κρύψουν αυτές τους τις δυσκολίες αναπτύσσοντας μηχανισμούς αντιγραφής, όπως το να μιμούνται ή να καθρεφτίζουν τους γύρω τους σε κοινωνικές συναναστροφές.
Έτσι φαίνονται φυσιολογικοί αφού μπορούν και ανταπεξέρχονται στις καθημερινές ρουτίνες όπως το να δουλεύουν, να έχουν σχέσεις, να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά.
Αν και έχουν πολύ καλή ικανότητα στο να μιμούνται τους φυσιολογικούς, ο περίγυρος τους συνήθως τους χαρακτηρίζει ως «διαφορετικούς» ή κάτι παρόμοιο.
Το ειρωνικό είναι πως οι ικανότητες που έχουν αναπτύξει αυτοί οι μη διαγνωσμένοι αυτιστικοί στο να ταιριάξουν μιμούμενοι τους φυσιολογικούς, τους έχει κάνει να μην μπορούν πλέον να διαγνωσθούν με αυτισμό. (Η συμπεριφορά τους δεν συναντά τα κριτήρια του αυτισμού πλεόν)
Κάποιοι μη διαγνωσμένοι αυτιστικοί, που δεν έχουν αναπτύξει τέτοιες ικανότητες, είναι πιο έυκολο να διαγνωσθούν, αφού δείχνουν να έχουν προβλήματα κοινωνικής συναναστροφής.
Αυτό μπορεί να τους κάνει πιο επιρρεπείς σε καταστάσεις όπως η χρόνια ανεργία και η κοινωνική απομόνωση που οφείλεται στο γεγονός ότι μπορεί  λανθασμένα  να θεωρούνται ως  άνθρωποι που είναι εσκεμμένα αντι-κοινωνικοί, επιλεκτικοί ή σνομπ, απαράδεκτοι ή σε απόσταση,  μοναχικοί που θέλουν να είναι μόνο με τον εαυτό τους.
Στην πραγματικότητα, αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι άτομα που παρουσιάζουν  έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων που απαιτούνται για να επικοινωνούν και να ενεργούν κατάλληλα. Και αυτά  είναι τα χαρακτηριστικά που συνήθως περιγράφονται στο σύνδρομο Asperger.
Είναι πλέον καλά τεκμηριωμένο ότι άτομα με AS μπορεί να εμφανίσουν σε ποικίλους βαθμούς κάποια ή όλα από τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

•    Έλλειψη κοινωνικών δεξιοτήτων που εκδηλώνονται σε ακατάλληλες κοινωνικές προσεγγίσεις, απαντήσεις ή  κοινωνική αμηχανία.
•    Δυσκολία να αναγνωρίσουν τις εκφράσεις του προσώπου ή τα συναισθήματα των άλλων.
•    Δυσκολίες κατά την εξέταση ή την κατανόηση των απόψεων των άλλων.
•    Περιορισμένο ενδιαφέρον σε φιλίες
•    Δυσκολία στο να εκφράσουν τις ιδέες, τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους.
•    Δυσκολίες στην κατανόηση των άλλων, την κοινωνική λογική και να ακολουθήσουν κοινωνίκους κανόνες και ιεραρχίες.
•    Δυσκολία να προσαρμοστούν σε  μεταβάσεις και αλλαγές.
•    Έχουν  μια έντονη ανάγκη για ρουτίνες.
•    Στενό εύρος ενδιαφερόντων.
•    Είναι υπερβολικά ευαίσθητοι σε ήχους, γεύσεις, μυρωδιές και τα αξιοθέατα.
•    Έχουν δυσκολίες συντονισμού των κινήσεων.
•    Δυσκολία στην διαχείριση των δικών τους αρνητικών συναισθημάτων, ειδικά το άγχος, το θυμό και την θλιψη.

Ενήλικες με μη διαγνωσμένο AS  συχνά αντιμετωπίζουν  άγχος,  απογοήτευση, σύγχυση και  άγχος που οφείλεται στην επίγνωση τους ότι είναι διαφορετικοί.

Αυτές οι πρόσθετες δυσκολίες συχνά έχουν παρερμηνευτεί, παρεξηγηθεί και κακομεταχειριστεί, ειδικά όταν ο αυτισμός τους είναι αδιάγνωστος ή δεν είναι επαρκώς κατανοητός.

Μερικά από τα πιο κοινές δυσκολίες περιλαμβάνουν:

•    Ξεσπάσματα θυμού (σωματική ή λεκτική επιθετικότητα, προφορικά απειλητική συμπεριφορά)

•    Διέγερση και νευρικότητα

•    Προσκόλληση σε επίμονες ή επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες,  σκέψεις ή ομιλία

•    Χαμηλή διάθεση ή κατάθλιψη

•    Απάθεια και  αδράνεια

Δυστυχώς, πολλοί επαγγελματίες οι οποίοι δεν είναι εξοικειωμένοι με την AS συχνά εστιάζουν μόνο στην επιφάνεια τα συμπτώματα και συμπεριφορές που ένα άτομο με μη διαγνωσμένο AS μπορεί να εμφανιστεί.
Αυτό αφήνει τα άτομα με μη διαγνωσμένο AS σε κίνδυνο να διαγνωστούν εσφαλμένα με όρους όπως:
•    Διαταραχές προσωπικότητας
•    Ψύχωση
•    Διπολική Διαταραχή
•    Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
•    Διαταραχή της διάθεσης

Είναι συνεπώς σημαντικό,  προκειμένου να προστατέψουμε τα άτομα με μη διαγνωσμένο σύνδρομο Asperger να διαγνωσθουν εσφαλμένα και να ακολουθήσουν θεραπείες και φαρμακευτικές αγωγές που δεν θα τους βοηθήσουν,  η αξιολόγηση του αυτισμού να γίνεται ενδελεχώς  σε ενήλικες οι οποίοι εμπίπτουν στα κριτήρια αυτά.
Μια σωστή διάγνωση της AS μπορεί να βοηθήσει καλύτερα τους ενήλικες, αφού κατανοώντας το αίτιο των δυσκολίων τους θα μπορέσουν να τις διαχειριστούν.
Η σωστή διάγνωση και η αποτελεσματική θεραπεία μπορούν να βοηθήσουν τη βελτίωση της αυτοεκτίμησης, την απόδοση στην εργασία και τις δεξιότητες, το μορφωτικό επίπεδο και τις κοινωνικές δεξιότητες.
Το πιο σημαντικό είναι πως η σωστή διάγνωση είναι ένα ταξίδι αυτο-ανακάλυψης και μια  θεραπευτική διαδικασία για τα άτομα αυτά.

                     ΠΗΓΗ : Μετάφραση από ιστοσελίδα: http://seventhvoice.wordpress.com/

 

Αναρτήθηκε από: Παναγιώτα Κώνστα