Aρμονική οικογένεια

Αγάπη  και  αρμονία  είναι  οι  λέξεις-κλειδιά  για  ένα  συναισθηματικά  ασφαλές  παιδί  στην  οικογένεια. Ας  είμαστε  ρεαλιστές: όλα  τα  ζευγάρια  τσακώνονται. Ο  καθένας  μπορεί  να  διαφωνήσει. Το  θέμα  είναι  από’κεί  και  πέρα  τι  γίνεται. Πώς  λύνουμε  τα  προβλήματα, πώς  ξεπερνάμε  την  κρίση, πώς  απαλύνουμε  την  ένταση. Κι  αυτό  έχει  μεγάλη  σημασία  για  την  αρμονική  σχέση  με  το  σύντροφό  μας, αλλά  κυρίως  για  τον  ψυχισμό  του  παιδιού, το  οποίο  μπορεί  να  είναι  παρόν  στον  καβγά. Η  καλή  σχέση  του  ζευγαριού  δημιουργεί  ευτυχισμένα  και  ασφαλή  παιδιά. Γι’αυτό  ακριβώς  χρειάζεται  να  προσέχουμε  κάθε  φορά  που  ο  κόμπος  φτάνει  στο  χτένι. Επειδή  πάντα  εκεί, δίπλα  στον  κόμπο, υπάρχει  μια  παιδική  ψυχή.
Οι  ειδικοί  τονίζουν  το  εξής: δεν  υπάρχει  η  τέλεια  οικογένεια. Κάθε  οικογένεια  έχει  τα  δυνατά  της  σημεία, αλλά  και  τις  αδυναμίες  της. Δεν  υπάρχει  τέλειο  ζευγάρι. Όταν  δυο  άνθρωποι  ζουν  και  περνούν  πολλές  ώρες  μαζί  κάθε  μέρα  είναι  φυσικό  να  έχουν  κάποιες  στιγμές  διαφωνίες. Τσακωμοί  υπάρχουν  μεταξύ  όλων  των  ανθρώπων  κι  αυτό  είναι  απόλυτα  φυσιολογικό. Το  θέμα  είναι  αν  αυτοί  κυβερνούν  τη  σχέση  του  ζευγαριού  και  τη  φθείρουν  ή  όχι. Μια  αρμονική  σχέση  μπορεί  να  έχει  εντάσεις, μόνο  που  συνήθως  ξεπερνιούνται  γρήγορα. Ο  καθένας  καταλαβαίνει  το  ρόλο  που  έχει  παίξει  στη  διαφωνία, ελέγχει  τον  εαυτό  του  και  δεν  αφήνει  την  κατάσταση  να  φτάσει  στα  άκρα. Αν  ένα  ζευγάρι  δε  μαλώνει  ποτέ, δε  διαφωνεί  και  είναι  πάντα  σε  ροζ  σύννεφα, τότε  ή  δε  ζει  στην  πραγματικότητα  ή  και  οι  δυο  προσποιούνται. Οι  σχέσεις  όμως  των  γονιών  επηρεάζουν  το  παιδί.
Τι  σημαίνει  όμως  αρμονική  σχέση; Σημαίνει  αλληλοϋποστήριξη  σε  κάθε  δυσκολία, σεβασμός  στη  διαφορετική  άποψη  του  άλλου  και  υποχώρηση  σε  κάθε  υποψία  έντασης. Αρμονικό  ζευγάρι  είναι  αυτό  στο  οποίο  ο  ένας  στηρίζει  τον  άλλο  στο  μεγάλωμα  του  παιδιού  και  ο  ένας  συμπληρώνει  το  κενό  του  άλλου. Και  βέβαια, μή  νομίζουμε  ότι  τα  παιδιά  δεν  καταλαβαίνουν, όταν  βρίσκονται  σε  πολύ  μικρή  ηλικία. Ίσα-ίσα  που  αντιλαμβάνονται  την  ατμόσφαιρα  γύρω  τους  από  την  πρώτη  κιόλας  μέρα  της  ζωής  τους. Ρουφάνε  εντυπώσεις  και  εμπειρίες, οι  οποίες  αποτυπώνονται  στον  ψυχισμό  τους  ακόμα  κι  αν  δεν  μπορούν  αργότερα  να  μπουν  σε  λέξεις  ή  να  τις  ανακαλέσουν  ως  εικόνες  και  αναμνήσεις.


Ο  τρόπος  με  τον  οποίο  οι  γονείς  χειρίζονται  τις  τυχόν  διαφορές  τους  έχει  μεγάλη  επίδραση  στη  συναισθηματική  εξέλιξη  του  παιδιού, αλλά  και  στην  προσαρμογή  του  στην  κοινωνία.  Αν  λύσουμε  την  ένταση  με  τρόπο  διαλεκτικό, με  θετική  διάθεση  για  αμοιβαίες  υποχωρήσεις  και  συμβιβασμούς, τα  παιδιά  θα  νιώσουν  ασφάλεια. Πέρα  απ’αυτό, θα  πάρουν  κι  ένα  σημαντικό  μάθημα  ζωής, αφού  θα  δουν  ότι  το  όποιο  πρόβλημα  λύνεται, όταν  το  συζητάμε  και  προσπαθούμε  να  βρούμε  λύσεις, αντί  να  πετάμε  κατηγορίες  δεξιά  κι  αριστερά. Όταν  η  σχέση  μεταξύ  των  γονιών  λειτουργεί  καλά, το  παιδί  κερδίζει  συναισθηματική  ασφάλεια, που  είναι  απαραίτητη, για  να  μπορέσει  να  ανοιχτεί  σε  άλλους  ανθρώπους  και  να  δημιουργήσει  υγιείς  σχέσεις.
Ακόμα  κι  όταν  οι  διαμάχες  των  γονιών  είναι  σε  μικρή  κλίμακα, προκαλούν  στα  παιδιά  αρνητικά  συναισθήματα  στην  καθημερινή  τους  ζωή, συναισθηματική  ανασφάλεια  και  προβλήματα  συμπεριφοράς. Οι  καβγάδες  και  οι  εντάσεις  μεταξύ  των  γονιών  επηρεάζουν  αρνητικά  τη  ζωή  των  παιδιών, που  μπορεί  να  παρουσιάσουν  προβλήματα  ύπνου (κοιμούνται  λιγότερο  κι  έχουν  ανήσυχο  ύπνο), προβλήματα  προσαρμογής  και  διάθεσης (νευρικότητα, επιθετικότητα, άγχος), αλλά  και  προβλήματα  στις  σχολικές  τους  επιδόσεις. Βρέθηκε  ότι  σε  οικογένειες  με  μέτριες  έως  σοβαρής  κλίμακας  συγκρούσεις  τα  παιδιά  χάνουν  τουλάχιστον  τριάντα  λεπτά  του  ύπνου  τους  κάθε  βράδυ. Όταν  οι  γονείς  καβγαδίζουν, κλονίζεται  η  συναισθηματική  ασφάλεια  του  παιδιού, το  οποίο  χάνει  την  αυτοπεποίθησή  του, αλλά  και  την  εμπιστοσύνη  του  στους  άλλους.
Η  ζωή  ενός  ζευγαριού  μοιάζει  με  την  πορεία  δύο  ανθρώπων  στον  ίδιο  δρόμο, με  τον  ίδιο  βασικό  σκοπό, αλλά  με  σύγχρονη  αλληλλοϊκανοποίηση  δικαιολογημένων  ατομικών  απαιτήσεων. Για  να  γίνει, όμως, αυτό  θα  πρέπει  να  υπάρχει  συνεχώς  αρμονική  συνεργασία  μεταξύ  τους. Τί, όμως, ακριβώς  σημαίνει  συνεργασία; Συνεργασία  για  ένα  ζευγάρι  σημαίνει  ότι  ο  άντρας  και  η  γυναίκα  προσφέρουν  τις  γνώσεις, τις  ικανότητες, τα  ταλέντα  τους  για  την  επιδίωξη  ενός  κοινού  σκοπού. Ο  σκοπός  δεν  είναι  άλλος  από  την  ανατροφή  των  παιδιών, τη  ρύθμιση  διαφόρων  υποθέσεων  και  την  επίλυση  προβλημάτων  της  οικογένειας, την  οικονομική  διαχείριση  και  στήριξη  του  σπιτιού, τον  προγραμματισμό  στις  κοινωνικές  σχέσεις  κι  επαφές. Για  να  μπορέσει  να  γίνει  κατορθωτή  μια  καλή  συνεργασία, θα  πρέπει  να  είναι  ξεκαθαρισμένος  ο  ρόλος  του  καθενός  μέσα  στην  οικογένεια. Άλλος  ο  ρόλος  του  άντρα  και  άλλος  ο  ρόλος  της  γυναίκας.


•    Η  θέση  του  άντρα  μέσα  στην  οικογένεια
«Οι  άνδρες  αγαπάτε  τας  γυναίκας  σας  καθώς  και  ο  Χριστός  ηγάπησε  την  Εκκλησία». Αλλά  πώς  ο  Χριστός  αγάπησε  την  Εκκλησία; Ο  Χριστός  για  την  Εκκλησία  Του  παραιτήθηκε  από  δικαιώματα  και  εξουσίες  που  είχε, καθώς  κι  απ’τη  δόξα  που  τον  περιέβαλε, ταπείνωσε  τον  εαυτό  του  και  πήρε  μορφή  δούλου, υπηρέτησε  με  αυτοθυσία  και  τέλος, θυσιάστηκε  για  την  Εκκλησία  του. Κι  ακόμα  και  τώρα  φροντίζει  για  τους  δικούς  του, τους  προστατεύει  και  τους  αγιάζει, για  να  τους  φέρει  τέλειους  στη  δόξα  του. Τέτοια  αγάπη  θα  πρέπει  να  δείχνουν  οι  άντρες  στις  γυναίκες  τους. Αγάπη  με  ταπεινή  καρδιά  και  όχι  εγωκεντρική. Αγάπη  που  υπηρετεί, που  κοπιάζει, που  μοχθεί, που  φτάνει  στο  σημείο  να  θυσιαστεί  για  το  καλό  της  γυναίκας  του. Που  αγωνίζεται  για  να  δημιουργήσει  μια  άνετη  ζωή  για  την  οικογένειά  του  και  μια  ευλογημένη  πνευματική  ατμόσφαιρα  στο  σπίτι  του. Αγάπη  που  εκδηλώνεται  με  στοργή, φροντίδα  και  προστασία  της  γυναίκας  του.



•    Η  θέση  της  γυναίκας  μέσα  στην  οικογένεια

«Αι  γυναίκες  υποτάσσεσθε  εις  τους  άνδρας  σας  καθώς  εις  τον  Κύριον». Ο  ρόλος  της  γυναίκας  μέσα  στην  οικογένεια  είναι  ρόλος  υποταγής  στον  άνδρα  της  που  με  την  αγάπη  του  την  καλύπτει, την  προστατεύει, τη  φροντίζει  και  αγωνίζεται  καθημερινά, για  να  τροφοδοτεί  το  σπίτι  με  τα  απαραίτητα  αγαθά  για  μια  άνετη  υλική  ζωή  σ’ένα  ευχάριστο  οικογενειακό  περιβάλλον. Ο  άντρας  της  είναι  γι’αυτή  ό,τι  το  κεφάλι  για  το  σώμα. Εκείνο  κατευθύνει, ενώ  το  σώμα  υπακούοντας  στην  κατευθυντήρια  γραμμή  και  στις  εντολές  που  φτάνουν  απ’το  κεφάλι, εκπληρεί  το  ρόλο  του. Με  τη  στενή  και  αρμονική  συνεργασία  του  όλα  τα  προβλήματα  λύνονται  και  όλες  οι  υποθέσεις  φτάνουν  σε  αίσιο  τέλος. Η  θέση, λοιπόν,  της  γυναίκας  είναι  θέση  υποταγής  στον  άνδρα  της. Υποταγής, όμως, όχι  αναγκαστικής, αλλά  εκούσιας. Υποταγή  όχι  με  βαριά  καρδιά, αλλά  με  προθυμία. Υποταγή  από  αγάπη  στον  άνδρα  της. Υποταγή  μ’ευχαρίστηση. Ο  ρόλος, ακόμα, της  γυναίκας  είναι  «βοηθός  όμοιος» με  τον  άντρα  της. Ο  Θεός  τη  δημιούργησε  σαν  ένα  απαραίτητο  συμπλήρωμα  του  άντρα. Βοηθός  σημαίνει  στενός  συνεργάτης. Ο  άντρας  της  είναι  ο  αρχηγός  της  που  έχει  και  την  ευθύνη  να  παίρνει, με  τη  βοήθειά  της, τις  αποφάσεις. Εκείνη  δίπλα  του  τού  συμπαραστέκεται  πιστά  και  με  την  απόλυτη  προσφορά  της  οι  αποφάσεις  παίρνουν  σάρκα  και  οστά.



•    Συνεργασία  για  κοινή  πορεία

Απ’τη  στιγμή  που  στο  μυαλό  του  άνδρα  και  της  γυναίκας  έχει  ξεκαθαριστεί  ο  ρόλος  του  καθενός  μέσα  στην  οικογένεια, χρειάζεται  συνεχώς  μια  καλή  συνεργασία, για  να  μπορέσουν  να  τον  εκπληρώσουν. Γιατί  η  οικογένεια  εκπληρεί  το  σκοπό  της  και  βαδίζει  με  ασφάλεια  μόνο  όταν  τηρούνται  οι  όροι. Έτσι  μόνο  θα  μπορέσουν  να  πορευτούν  στον  ίδιο  δρόμο  και  να  πετύχουν  το  σκοπό  που  έχουν  βάλει  για  την  οικογένειά  τους. Διαφορετικά, αργά  ή  γρήγορα, θ’αρχίσει  η  απόκλιση, η  ψυχική  απομάκρυνση  κι  η  οριστική, φανερή  ή  καλυμμένη, διάλυση  της  οικογένειάς  τους.
Σύμφωνα  με  το  γέροντα  Παϊσιο  στο  βιβλίο  του  «Οικογενειακή  ζωή»  στη  διαφορά  των  χαρακτήρων  κρύβεται  η  αρμονία  του  Θεού. Ο  κάθε  νέος  ή  νέα  που  έχει  αποφασίσει  την  έγγαμη  ζωή  θα  πρέπει  να  βρει  μία  σύντροφο  ή  έναν  σύντροφο  που  να  τον  ή  την  αναπαύει. Η  ευγνωμοσύνη, η  αρετή  της  αγάπης  και  ο  σεβασμός  είναι  λέξεις-κλειδιά  για  την  αρμονική  οικογένεια.
Ο  ανήρ, λέει,  η  αγία  Γραφή, εστί  κεφαλή  της  γυναικός. Δηλαδή, ο  Θεός  κανόνισε, ώστε  ο  άνδρας  να  αφεντεύει  στη  γυναίκα. Η  γυναίκα  πρέπει  να  φοβάται, δηλαδή  να  σέβεται, τον  άνδρα  και  ο  άνδρας  να  αγαπάει  τη  γυναίκα. Η  γυναίκα  θεωρείται  η  αρχόντισσα  του  σπιτιού, αλλά  και  η  μεγάλη  υπηρέτρια. Ο  άνδρας  είναι  ο  κυβερνήτης  του  σπιτιού, αλλά  και  ο  χαμάλης.

Ιωάννα Τρουμούση

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.