Οικονομική Διευκόλυνση [αφήγημα της Βάσως Καρλή]


Βροχερό απόγευμα Κυριακής. Η επίσκεψη στο σπίτι των γειτόνων ήταν ήδη προγραμματισμένη. Μας άνοιξε η υπηρέτρια και μας οδήγησε στο μεγάλο σαλόνι.

Καθήσαμε στον αναπαυτικό καναπέ και περιμέναμε.

Η ματιά μου καρφώθηκε σ' έναν πίνακα ζωγραφικής που βρισκόταν απέναντί μου.

Μια λευκή χιονισμένη πεδιάδα απλώθηκε στα μάτια μου, συντροφιά με μια αγέλη από λευκά άλογα που κάλπαζαν περήφανα με τη μακριά και πλούσια χαίτη τους.

Τι ηρεμία, τι γαλήνη, τι ομορφιά ... σκέφτηκα.

Και να, ένα εμπόδιο από το πουθενά, έφερε την ανατροπή.

Σα ντόμινο το ένα άλογο έπεφτε μετά το άλλο και το ολόλευκο τοπίο αντικαταστάθηκε από μία "κόκκινη λίμνη".

Τραυματισμένα καθώς ήταν, έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες να σταθούν στα πόδια τους. Οι οπλές τους όμως ήταν τόσο καλά καρφωμένες στη γη, που αυτό ήταν αδύνατο.

Οι πληγές τους αιμορραγούσαν, όπως και η ψυχή μου εκείνη τη στιγμή, συμμετέχοντας σε όλο αυτό το θέαμα.

Ένα χλιμίντρισμα όμως δυνατό και πονεμένο συγχρόνως, ακούστηκε, και το πιο γέρικο άτι κατάφερε να σταθεί γερά στα πόδια του.

Το παράδειγμά του ακολούθησαν και τα υπόλοιπα.

Το χρώμα του πίνακα είχε αλλοιωθεί, όμως και πάλι τα λευκά άτια κάλπαζαν σαν να μην είχε συμβεί το παραμικρό.

Η βραχνή φωνή του οικοδεσπότη με επανέφερε στην πραγματικότητα. Η συζήτηση είχε ολοκληρωθεί.

Οι κοινωνικά καταξιωμένοι γείτονές μας θα μας δάνειζαν τ' απαραίτητο χρηματικό ποσό που τόσο είχαμε ανάγκη.

Έτοιμοι ν' αποχωρήσουμε, αφού πρώτα τους ευχαριστήσαμε, η ματιά μου και πάλι έπεσε στον απέναντι τοίχο.

Αντίκρισα έναν πίνακα ζωγραφικής που απεικόνιζε ένα μαύρο συννεφιασμένο ουρανό!



Βάσω Καρλή

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.