(και λίγο γέλιο) Να βλεπόμαστε που και που!


Ένας τυφλός στη στάση περίμενε το λεωφορείο. Είχαν συγκεντρωθεί όμως πολλοί άνθρωποι, οπότε, όταν ήρθε το λεωφορείο,  πάνω στο συνωστισμό, ποιος να πρωτομπεί, ξαφνικά κάποιος πέφτει επάνω του και σωριάζονται και οι δυο στο πεζοδρόμιο.
Τότε ο τυφλός μας φίλος άρχισε να φωνάζει και να ωρύεται:
-Τι κάνεις ρε φίλε, να με σκοτώσεις θέλεις; Πού πας; Δεν βλέπεις μπροστά σου;
Τότε ο άλλος του απαντάει:
-Συγγνώμη, καλέ μου άνθρωπε, αλλά τυφλός είμαι, δεν βλέπω και έτρεχα να προλάβω το λεωφορείο.
-Τυφλός είσαι; ρωτάει σαστισμένος ο πρώτος. Κι εγώ τυφλός είμαι.
- Α, έτσι; απαντά ο άλλος.  Ε, λοιπόν, τώρα που ανταμώσαμε και γνωριστήκαμε, να βλεπόμαστε που και που!...

Μια παραγωγή 2014® Ergobyte Πληροφορική Α.Ε.